![\"\"](\"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2025\/01\/AMR-1.png\")
<\/p>\n<\/p>\n
Download het artikel<\/a><\/p>\n\n Antimicrobi\u00eble resistentie (AMR) is een wereldwijd probleem voor de volksgezondheid. In 2019 was het fenomeen de directe oorzaak van meer dan 1,27 miljoen sterfgevallen en droeg het bij aan nog eens 4,95 miljoen andere overlijdens. Naast de impact op de menselijke gezondheid heeft AMR ook aanzienlijke economische gevolgen. Zonder concrete actie kunnen de kosten voor internationale handel, productiviteit en gezondheidszorg tegen 2050 oplopen tot 1.000 miljard dollar.1<\/sup><\/p>\n Onze samenleving wordt geconfronteerd met een noodtoestand\u2026<\/p><\/blockquote>\n Zonder concrete actie lopen we het risico op een \u201cpost-antibiotisch\u201d tijdperk. Daarin zullen veelvoorkomende infecties niet meer te behandelen zijn.<\/p>\n\n AMR wordt voornamelijk gestimuleerd door overmatig voorschrijven en foutief gebruik van antibiotica. Hoe vaker en overvloediger dergelijke medicijnen worden gebruikt, hoe groter het risico op de ontwikkeling van resistente bacteri\u00ebn. Bovendien zorgt een verkeerde inname van antibiotica, door de behandeling bijvoorbeeld vroegtijdig te onderbreken, ervoor dat bacteri\u00ebn mogelijks overleven en resistentie ontwikkelen. Niet alleen antibiotica dragen bij aan dit fenomeen. Het gebruik van bepaalde biociden voor het desinfecteren van medische apparatuur en oppervlakken, in het bijzonder Quaternaire Ammoniumverbindingen (QAC\u2019s), heeft mogelijks schadelijke gevolgen.2<\/sup><\/p>\n QAC\u2019s zijn positief geladen oppervlakte-actieve stoffen die werkzaam zijn tegen een beperkt spectrum van micro-organismen (voornamelijk bacteri\u00ebn, gisten en omhulde virussen). QAC\u2019s binden zich aan het celmembraan, waardoor de wand na enige tijd door kan breken. In een dergelijk scenario scheurt het membraan en zal als gevolg de inhoud lekken.<\/p>\n\n QAC\u2019s dringen, simpel gezegd,\u00a0binnen in de micro-organismen om hun dood te veroorzaken.<\/strong>\u00a0Deze ontwrichting\u00a0vindt echter niet onmiddellijk en\/of bij elke concentratie plaats.<\/strong>\u00a0In veel gevallen is een hoge concentratie of combinatie van QAC\u2019s vereist voor het verkrijgen van het gewenste effect.<\/p>\n Het is dus veelvoorkomend dat QAC\u2019s interageren met tolerante micro-organismen, maar niet met de dood als gevolg.<\/p><\/blockquote>\n<\/blockquote>\n\n In dit grijze gebied wordt AMR een bedreiging die zorgvuldig opgevolgd moet worden.<\/strong><\/p>\n Wanneer een micro-organisme op hoog niveau wordt blootgesteld aan\u00a0lage concentraties van een biocide zonder eliminatie als gevolg<\/strong>, kan het mogelijks immuniteit ontwikkelen. Dit fenomeen is beter bekend als\u00a0verworven bacteri\u00eble resistentie.<\/strong><\/p>\n Genetisch gezien kan het micro-organisme structuren, genaamd\u00a0effluxpompen<\/strong>, manifesteren, waarbij de cellen in staat zijn om hun interne omgeving te reguleren door\u00a0actief desinfecterende middelen die het systeem binnenkomen te verwijderen<\/strong>. Dit vermindert hun toxische effect en bevordert de overleving van micro-organismen in een omgeving die subletale doses desinfectiemiddelen bevat.<\/p>\n\n Deze verworven bacteri\u00eble resistentie beperkt zich niet tot \u00e9\u00e9n micro-organisme. Zij die geleerd hebben om zichzelf te verdedigen, zullen hun weerstandsgen doorgeven aan nakomelingen of congeneren door eenvoudig contact met andere micro-organismen van dezelfde of een andere soort.3<\/sup><\/p>\n\n Een micro-organisme dat resistent is geworden tegen een bepaald desinfectiemiddel, kan soortgelijke mechanismen gebruiken om andere antimicrobi\u00eble middelen, waaronder antibiotica, te weerstaan.4<\/sup>\u00a0We verwijzen hier naar de\u00a0co-resistentie<\/strong>\u00a0of\u00a0kruisresistentie<\/strong>.<\/p>\n Een micro-organisme dat vroeger gedood kon worden door een eenvoudige desinfecterende spray of doekje, kan dus niet langer worden ge\u00eblimineerd. Dit heeft als gevolg dat het risico op overleving en, in het slechtste geval, infectie aanzienlijk groter wordt. Hoogstwaarschijnlijk zal het micro-organisme zijn verworven resistentiemechanisme op dezelfde manier gebruiken om antibioticum te bestrijden. Dergelijke situaties duwen ons in de richting van een tijdperk waarin gewone infecties niet meer te behandelen zijn.<\/p><\/blockquote>\n<\/blockquote>\n Het resultaat van AMR? De desinfectiemiddelen waar we op vertrouwden in het verleden, ru\u00efneren mogelijks ons gezondheidssysteem van morgen.<\/strong><\/p>\n In de eerste plaats is het belangrijk om\u00a0subremmende doses te beperken<\/strong>. Dat wil zeggen: de doses die niet krachtig genoeg zijn om een gewenst (dodelijk) effect te bereiken. Een dergelijke lage dosering zal er in slagen om bepaalde micro-organismen te vernietigen, maar degenen die overleven zullen als gevolg minder gevoelig zijn voor het gebruikte antimicrobieel middel in kwestie.5,6,7<\/sup>\u00a0Als dit proces herhaaldelijk doorgaat, bestaat de kans dat actieve antimicrobi\u00eble stoffen onwerkzaam worden.<\/p>\n In het geval van biociden voor oppervlaktedesinfectie zijn oplossingen met variabele verdunningen bijzonder problematisch. Hierdoor kan de gebruiker er nooit 100% van overtuigd zijn dat hij\/zij de juiste concentratie heeft gekozen. Met andere woorden: een concentratie die voldoende krachtig en effectief werkzaam is tegen alle soorten micro-organismen die mogelijk aanwezig zijn op een oppervlak.<\/p>\n\n In de tweede plaats moeten we\u00a0desinfectiemiddelen met variabele en langdurige contacttijden vermijden<\/strong>. Een lange contacttijd tussen een biocide met een lage chemische reactiviteit en een micro-organisme heeft een blootstelling aan subletale concentraties als gevolg voor het micro-organisme in kwestie. Dit stimuleert de overleving van besmettelijke micro-organismen waarvan de gevoeligheid voor antimicrobi\u00eble stoffen afneemt.<\/p>\n Om het risico op resistentie volledig te vermijden, is het daarom beter om te vertrouwen op\u00a0oplossingen met \u00e9\u00e9n verdunningsfactor en bewezen werkzaamheid tegen het volledige spectrum van micro-organismen in een korte, uniforme contacttijd.<\/strong><\/p><\/blockquote>\n<\/blockquote>\n De high-level sporicide desinfectiemiddelen van Tristel op basis van chloordioxide (ClO2<\/sub>)\u00a0<\/strong>onderscheiden zich in de chemische wereld door hun doeltreffendheid en werkingsmechanisme.<\/p>\n ClO2<\/sub> is namelijk een effectieve biocide tegen bacteri\u00ebn, virussen, protozo\u00ebn, gisten, schimmels, mycobacteri\u00ebn en bacteriesporen.<\/p>\n\n In tegenstelling tot QAC\u2019s is de ClO2<\/sub> van Tristel\u00a0werkzaam tegen het volledige spectrum van micro-organismen\u00a0<\/strong>zonder dat de gebruiker rekening moet houden met concentratieaanpassingen of langdurige contacttijden. De werkzaamheid tegen micro-organismen is quasi onmiddellijk\u00a0<\/strong>(tussen 30 seconden en 5 minuten, afhankelijk van het product) en wordt uitgevoerd bij\u00a0een unieke concentratiesnelheid\u00a0<\/strong>(tussen 100 en 200 ppm afhankelijk van het product).<\/p>\n Dagelijks gebruik van de ClO2<\/sub> van Tristel draagt niet bij aan AMR.<\/strong>\u00a0Naast de werkzaamheid over het volledige spectrum in een korte, uniforme contacttijd \u00e9n bij een unieke concentratiesnelheid, onderscheidt de microbicide activiteit van de ClO2<\/sub> van Tristel zich door\u00a0zijn bijzonder werkingsmechanisme: oxidatie.<\/strong><\/p>\n De ClO2<\/sub> van Tristel is een oxidatiemiddel dat\u00a0ziekteverwekkers doodt door middel van elektronenuitwisseling<\/strong>, door de vitale structuren van het micro-organisme te scheiden, zoals celwanden, membranen, organellen en genetisch materiaal. Het is deze uitwisseling die\u00a0een moleculaire onevenwichtigheid veroorzaakt en vervolgens, met 100% zekerheid, leidt tot de dood van de micro-organismen<\/strong>.<\/strong><\/p><\/blockquote>\n<\/blockquote>\n In tegenstelling tot de QAC\u2019s, die er alleen in slagen om micro-organismen onder bepaalde voorwaarden te doden, elimineert de ClO2<\/sub> van Tristel ze elke keer, zelfs bij herhaaldelijk gebruik.8,9<\/sup><\/p>\n Het dagelijkse gebruik van Tristel’s ClO2<\/sub> als high-level sporicide desinfectiemiddel draagt niet bij aan de ontwikkeling van AMR. Integendeel, het zou wel eens een belangrijke oplossing kunnen zijn voor het groeiende fenomeen in onze gezondheidszorg.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n Referenties<\/strong><\/small> De strijd tegen antimicrobi\u00eble resistentie (AMR) is van cruciaal belang voor de globale volksgezondheid. Dit artikel belicht het belang van effectieve desinfectie om de verspreiding van resistente bacteri\u00ebn te voorkomen. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":6437,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_relevanssi_hide_post":"","_relevanssi_hide_content":"","_relevanssi_pin_for_all":"","_relevanssi_pin_keywords":"","_relevanssi_unpin_keywords":"","_relevanssi_related_keywords":"","_relevanssi_related_include_ids":"","_relevanssi_related_exclude_ids":"","_relevanssi_related_no_append":"","_relevanssi_related_not_related":"","_relevanssi_related_posts":"","_relevanssi_noindex_reason":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[75],"tags":[64],"media_type":[5],"portfolio":[13,12],"discipline":[16,18,22,19,17,15,21,79,80,78],"class_list":["post-6429","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-onderwijs","tag-onder-de-microscoop","media_type-blog","portfolio-cache","portfolio-tristel","discipline-cardiologie","discipline-endoscopie","discipline-flebotomie","discipline-gastro-intestinale-gi-fysiologie","discipline-keel-neus-en-oor","discipline-luchtwegbeheer","discipline-oftalmologie","discipline-oppervlakken","discipline-urologie","discipline-voortplantingsgezondheid-ivf"],"acf":[],"featured_media_global":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6429","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6429"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6429\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6437"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6429"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6429"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6429"},{"taxonomy":"media_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media_type?post=6429"},{"taxonomy":"portfolio","embeddable":true,"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/portfolio?post=6429"},{"taxonomy":"discipline","embeddable":true,"href":"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/discipline?post=6429"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![](\"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2025\/04\/Screenshot-2025-04-30-110426.png\")
<\/p>\n\nAntibiotica zijn \u00e9\u00e9n van de oorzaken van AMR<\/h5>\n
\n<\/b><\/p>\nNaast antibiotica worden ook biociden sterk bekritiseerd<\/h5>\n
![](\"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2025\/01\/AMR-Intext-Images-3.png\")
<\/p>\n\n\n
![](\"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2025\/04\/Screenshot-2025-04-30-111233.png\")
<\/p>\n\n![](\"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2025\/01\/AMR-Intext-Images-5.png\")
<\/p>\n\nWat is het verband tussen tolerantie voor desinfectiemiddelen en antibioticaresistentie?<\/strong><\/h5>\n
\n
Wat kunnen we doen om antibioticaresistentie en tolerantie voor desinfectiemiddelen te voorkomen?<\/strong><\/h5>\n
![](\"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2025\/01\/AMR-Intext-Images-7-e1738249497909.png\")
<\/p>\n\n![](\"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2025\/01\/AMR-Intext-Images-6-e1738249459519.png\")
<\/p>\n\n\n
![](\"https:\/\/tristel.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/sites\/9\/2025\/01\/AMR-Intext-Images-8.png\")
<\/p>\n\nResulteert het dagelijks gebruik van Tristel high-level en sporicide desinfectans in AMR?<\/strong><\/h5>\n
\n
\n\n
\n1<\/strong><\/sup> World Health Organization. (2023, November 21). Antimicrobial resistance. WHO. Retrieved August 16, 2024, from https:\/\/www.who.int\/news-room\/fact-sheets\/detail\/antimicrobial-resistance<\/small><\/a><\/small>
\n2<\/strong><\/sup> Boyce, J. M. (2023). Quaternary ammonium disinfectants and antiseptics: Tolerance, resistance, and potential impact on antibiotic resistance. Antimicrobial Resistance & Infection Control<\/em>, 12(32). https:\/\/doi.org\/10.1186\/s13756-023-01241-z <\/small><\/a><\/small>
\n3<\/strong><\/sup> Vega, N. M., & Gore, J. (2014). Collective antibiotic resistance: Mechanisms and implications. Current Opinion in Microbiology<\/em>, 21, 28-34. https:\/\/doi.org\/10.1016\/j.mib.2014.09.003\u00a0<\/small><\/a><\/small>
\n4<\/strong><\/sup> Ortega Morente, E., Fern\u00e1ndez-Fuentes, M. A., Grande Burgos, M. J., Abriouel, H., P\u00e9rez Pulido, R., & G\u00e1lvez, A. (2013). Biocide tolerance in bacteria. International Journal of Food Microbiology<\/em>, 162(1)<\/em>, 13-25. https:\/\/doi.org\/10.1016\/j.ijfoodmicro.2012.12.028\u00a0<\/small><\/a><\/small>
\n5<\/strong><\/sup> Walsh, S. E., Maillard, J. Y., Russell, A. D., Catrenich, C. E., Charbonneau, D. L., & Bartolo, R. G. (2003). Development of bacterial resistance to several biocides and effects on antibiotic susceptibility. Journal of Hospital Infection, 55(2)<\/em>, 98-107.<\/small>
\n6<\/strong><\/sup> Voumard, M., Venturelli, L., Borgatta, M., et al. (2020). Adaptation of Pseudomonas aeruginosa to constant sub-inhibitory concentrations of quaternary ammonium compounds. Environmental Science: Water Research & Technology, 6(4)<\/em>, 1139-1152.\u00a0<\/small>
\n7<\/strong><\/sup> Soumet, C., Meheust, D., Pissavin, C., et al. (2016). Reduced susceptibilities to biocides and resistance to antibiotics in food-associated bacteria following exposure to quaternary ammonium compounds. Journal of Applied Microbiology, 121(5)<\/em>, 1275-1281.\u00a0<\/small>
\n8<\/strong><\/sup> Noszticzius, Z., Wittmann, M., K\u00e1ly-Kullai, K., Beregv\u00e1ri, Z., Kiss, I., Rosivall, L. and Szegedi, J. (2013). Chlorine Dioxide Is a Size-Selective Antimicrobial Agent. PLoS ONE, 8(11)<\/em>, p.e79157. <\/small> https:\/\/doi.org\/10.1371\/journal.pone.0079157\u00a0<\/small><\/a>
\n9 <\/strong><\/sup>Block, S., Knapp, J., & Battisti, D. (2001). Disinfection, sterilization, and preservation. In S. Block (Ed.), Disinfection, sterilization, and preservation<\/em> (5th ed., pp. 215-227). Philadelphia, PA: Lippincott Williams & Wilkins.<\/small><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"