Onder de microscoop – Clostridioides difficile

  • 4 Minuten

Clostridioides difficile, vroeger bekend als Clostridium difficile, is een sporenvormende bacterie die verantwoordelijk is voor milde tot ernstige diarree, evenals darmaandoeningen zoals colitis (ontsteking van de dikke darm).

C. difficile leeft doorgaans onschadelijk in de darm; daardoor zijn deze bacteriën en hun sporen van nature aanwezig in de ontlasting.

Kolonisatie door C. difficile, dat wil zeggen de aanwezigheid van de bacterie zonder dat er symptomen optreden, komt vaak voor:

  • Bij 15 – 30% van bewoners in woonzorgcentra
  • 4 – 15% van de gezonde volwassenen
  • Tot  21% van gehospiteerde volwassenen

Wist je dat?

C. difficile is de meest voorkomende oorzaak van infectieuze diarree in ziekenhuizen en zorginstellingen.’

Bij gezonde personen vormt C. difficile doorgaans geen risico. Het gebruik van antibiotica kan echter het natuurlijke evenwicht van de darmflora verstoren. Deze vermindering van de microbiële diversiteit bevordert de groei van C. difficile en de productie van toxines die de darmwand kunnen beschadigen en diarree verzoorzaken.

De meeste infecties ontstaan tijdens of kort na een antibioticakuur. De ernst kan variëren: van milde diarree tot ernstige vormen zoals pseudomembraneuze colitis, darmperforatie, sepsis en in extreme gevallen zelfs overlijden.

C. difficile kan iedereen besmetten, maar bepaalde omstandigheden en risicofactoren verhogen de kans op infectie. In ziekenhuisomgevingen, waar veel patiënten antibiotica krijgen, bevordert de aanwezigheid van C. difficile terugkerende uitbraken. Personen met het grootste risico zijn degenen die:

  • Al eerder een C. difficile-infectie hebben gehad
  • 65 jaar op ouder zijn
  • Recent in het ziekenhuis of i een woonzorgcentrum verbleven hebben.
  • Een verminderde weerstand hebben (HIV/ aids, kanker of een orgaantransplantatie met immunisuppressieve behandeling).

Deze factoren maken van C. difficile een belangrijke microbiële bedreiging, voornamelijk voor kwetsbare bevolkingsgroepen.

Wist je dat?

Ongeveer één op zes patiënten die een C. difficile-infectie hebben opgelopen, binnen de twee tot acht weken opnieuw geïnfecteerd wordt.

De infectie treedt op wanneer iemand in contact komt met een oppervlak besmet met ontlasting aanraakt en daarna zijn handen naar de mond brengt. Ook zorgverleners kunnen de bacterie via besmette handen op patiënten overdragen.

Om de verspreiding van C. difficile-infecties te voorkomen, moet je altijd je handen wassen met water en zeep na een toiletbezoek en voor elke maaltijd.

Gebruik, indien mogelijk, een aparte badkamer en douche met zeep. Was vuile kledij en linnengoed apart, op de hoogt mogelijke temperatuut. Reinig toiletten, potstoelen en hun omgeving na elk gebruik met een ontsmettingsmiddel.

Wist je dat?

De sporen van C. difficile kunnen tot 5 maanden overleven op oppervlakken, omdat ze bestand zijn tegen de meeste ziekenhuisdesinfectiemiddelen en klassieke decontaminatiemethoden.

Desinfectiemiddelen met een sporicide werking zijn daarom essentieel in de strijd tegen C. difficile-infecties. De aanbevolen aanpak is het gebruik van een high-level desinfectiemiddel met een robuuste en breedspectrum biocide chemie. Dit desinfectiemiddel moet in staat zijn om een aantal bacteriële sporen, de meeste schimmelsporen, alle courante vegetatieve bacteriën, mycobacteriën, gisten en virussen te elimineren.

De EN 17846 norm vormt de referentie op het gebied van sporicide werking tegen C. difficile. Als een desinfectiemiddel met succes voldoet aan de EN 17846 norm, kies je oor een middel waarvan de doeltreffendheid onder praktijkomstandigheden wetenschappelijk aangetoond is tegen C. difficile.

Onze sporicide desinfectiemiddelen voor oppervlakken zijn doeltreffend tegen C.difficile volgens de EN 17846 norm.

ProductTestStamLogreductie
JETEN 17846C. difficile≥ 4
JET LUXEN 17846C. difficile≥ 4
FUSEEN 17846C. difficile≥ 4

Wist je dat?

Hoogwaardige desinfectiemiddelen voorkomen de  verspreiding van gevaarlijke pathogenen/ ziekteverwekkers van de ene patiënt naar de andere, terwijl ze zorgverleners beschermen tijdens routinematige handelingen.

Ontdek onze desinfectiemiddelen voor oppervlakken:


Referenties:
Centres for Disease Control and Prevention, National Centre for Emerging and Zoonotic Infectious Diseases (NCEZID), Division of Healthcare Quality Promotion (DHQP) (2022). What Is C. diff? [online] Centers for Disease Control and Prevention. Available at: https://www.cdc.gov/cdiff/what-is.html.

Claro, T., Daniels, S. and Humphreys, H. (2014). Detecting Clostridium difficile Spores from Inanimate Surfaces of the Hospital Environment: Which Method Is Best? Journal of Clinical Microbiology, [online] 52(9), pp.3426–3428. doi: https://doi.org/10.1128/jcm.01011-14.

GOV.UK (2022). Clostridioides difficile: guidance, data, and analysis. [online] GOV.UK. Available at: https://www.gov.uk/government/collections/clostridium-difficile-guidance-data-and-analysis.

HSE (2023). Clostridioides difficile. [online] HSE.ie. Available at: https://www.hse.ie/eng/services/list/2/gp/antibiotic-prescribing/conditions-and-treatments/gastro/clostridium-difficile/.

NHS (2022). Clostridium difficile. [online] NHS. Available at: https://www.nhs.uk/conditions/c-difficile/.

Public (2014). Fact Sheet – Clostridium difficile (C. difficile) – Canada.ca. [online] Canada.ca. Available at: https://www.canada.ca/en/public-health/services/infectious-diseases/fact-sheet-clostridium-difficile-difficile.html.

  • Onder de microscoop